'Je gaat de seizoenen nog wel missen', zeggen heel veel mensen die horen dat we hier wonen, in het land van de eeuwige zomer. Ik kan je vertellen: na bijna twee jaar mis ik een heleboel dingen, maar niet de seizoenen. Natuurlijk kunnen de herfst en lente prachtig zijn, maar laten we eerlijk zijn: over het algemeen moeten we het in Nederland toch doen met een grauwe sluier van regen die over wekenlang kan blijven hangen - en dat meestal ook doet (zal ik het maar niet over de afgelopen 'zomer' hebben?). Hebben we hier niet. Ik vind het heerlijk om niet na te hoeven denken of ik nou wel of niet een trui aan zal trekken - of juist iets luchtigers - en er dan halverwege de dag achter te komen dat ik de verkeerde keuze heb gemaakt. Het is hier gewoon altijd warm.
Nou ja, behalve dan als je naar de bioscoop gaat. Daar moeten we dus wel even bij nadenken: truien mee, sjaals mee en niet vergeten, anders ben je halverwege de film zo verkleumd dat je naar warme chocolademelk gaat verlangen.
Ik weet niet waarom (en ik begrijp het ook nog steeds niet), maar 'ze' vinden het hier heerlijk om de airco zo hard mogelijk aan te zetten. In bioscopen, in restaurants (en ze vinden het heel gek dat wij dan buiten op het 'warme' terras gaan zitten, maar hee: daar is onze kleding nou eenmaal op uitgezocht) en zelfs in de slaapkamer... jaaaaa, echt!
Want toen wij na een paar maanden nog steeds iedere avond dapper de airco uit deden in het kader van 'we moeten er maar aan wennen dat het hier warm is' (en dan midden in de nacht zeiknat van het zweet en naar adem happend wakker schoten om het ding als de wiedeweerga weer aan te zetten) en Erik met het schaamrood op de kaken aan zijn lokale collega's opbiechtte dat we 's nachts toch maar niet aan de temperatuur konden wennen, begonnen die heel hard te lachen. De airco uitzetten? Daar moest je toch een Mat Salleh voor zijn! Die airco heb je toch niet voor niks?
We zetten 'm dus niet meer uit. Maar we hebben ook nooit alle 7 (!!!!) airco's in ons huis tegelijk aan, en de airco's die wel aan staan, staan nooit lager dan 24 graden... Mijn vriendin Christina (van Sarawak) ziet het hoofdschuddend aan. 'Die van mij staat altijd op 16 graden, anders kan ik niet slapen.' Maar zij gaat dan ook zonder vest naar de bioscoop.
Ik ben benieuwd hoe we de kerstvakantie in Nederland gaan overleven. Veel truien mee, en dan na drie weken weer fijn naar de zomer toe!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten