Internetbankieren

Wij zitten nu al een jaar of twee bij HSBC, een grote, internationale bank. Als alles goed gaat, gaat het ook prima. De creditcard doet 't altijd, de bankpas meestal ook (dat je soms de melding krijgt dat je pas geblokkeerd is en dat je contact op moet nemen met je bank, betekent helemaal niet dat je bankpas het bij een andere ATM niet doet) en we kunnen internetbankieren. Zo'n beetje.
Op zich werkt het internetbankieren best handig. Geen apparaatje waar je je pas in moet doen, maar een ander veiligheidsmechanisme dat prima werkt. Geld overmaken tussen eigen rekeningen is een fluitje van een cent. En er zijn een aantal vaste lasten (elektriciteit, televisie, telefoon) die je prima kunt betalen via internet. Maar er zijn ook dingen die niet lukken. Zo probeerde ik de verhuizer te betalen.
Lukte niet. Wat ik ook probeerde. Ik kreeg alleen een melding dat ik de limiet voor het betalen aan derden had overschreden voor die dag. Maar ik had verder helemaal niemand betaald!
Uiteindelijk ben ik maar eens gaan bellen. Dat is altijd en overal een frustrerende bezigheid, bellen met een grote instantie, en hier dus ook. Vijfentwintig keuzemenu's (ja, ik wil Engels praten, nee, ik wil geen nieuwe creditcard) verder kreeg ik eindelijk een Echt Mens aan de telefoon. Of ik even mijn TelePin kon geven.
Mijn TelePin? Wat is dat? Die heb ik nog nooit gebruikt.
Oh, nou, ons wachtwoord was ook goed. Gewoon even de getallen intoetsen.
Laat ons wachtwoord nou deels uit letters bestaan - hoe toetsen we die in?
Oh nee, dat gaat inderdaad niet. Ja, weet u: op internet kunt u kijken hoe hoog uw limiet is voor betalingen aan derden die niet op de vaste lijst staan...(Aha, er viel één kwartje: het elektriciteitsbedrijf, de kabelexploitant en het telecombedrijf staan daar dus wel op).
Nou, dat lukte me nog net. En die limiet was.... nul. Noppes. Nada. Mocht niet.
Oh ja, dat kon veranderd worden. Tuurlijk.
Met de TelePin.
Of op het kantoor.

Zucht.
Ik ben op zoek naar onze TelePin en moed om weer te gaan bellen. Want om op het kantoor een steek verder te komen,heb ik mijn man nodig. Als 'vrouw van' en mederekeninghouder kom je geen steek verder. Zelfs niet met een handgeschreven briefje met handtekening.
Welkom in de 21e eeuw!