Vandaag zei R, eindredacteur en lezer, dat ik trots mocht zijn op mezelf. Omdat ik The Voice heb getransformeerd en omdat ik, samen met J, het gloedjenieuwe Komuniti heb opgezet (dat vandaag van de drukker terugkwam en waar de opdrachtgever heel erg blij mee is). Dat tweede was en is een stuk makkelijker dan het eerste. Maar wat ik bij The Voice inderdaad voor elkaar heb gekregen, naast de nieuwe layout, is dat er een structuur in is gekomen. Er zijn deadlines, er is een planning - en zelfs als die niet tot op de letter wordt gevolgd, dan nog zijn er in ieder geval een aantal dingen die vaststaan. Een klein beetje regelmaat. Zelfs M, de in het begin wat onwillige vormgeefster, heeft het door en kwam vandaag, ver voor de deadline, al met opgemaakte artikelen voor het Decembernummer. Ik geloof dat ik daar nog het meest blij van word.
Want tegelijkertijd maak ik me ook wel een beetje zorgen. Erik heeft nog een contract tot het eind van 2013, maar niets is zo onvoorspelbaar als het expatleven. En de tijd vliegt! Wat gebeurt er straks, als wij vertrekken? Is iedereen dan zo gewend aan die structuur van mij dat dat gewoon door blijft gaan? Of stort het als een kaartenhuis in elkaar?
Kortom: ik wil op zoek naar een stagiaire. Iemand die het straks van me kan overnemen. Maar hoe kom ik daar nou weer aan????
Geen opmerkingen:
Een reactie posten