We vieren duidelijk geen vakantie hier in Singapore. De wekker ging om zes uur, de bus een uur later. Op het veld van het Ar-Jas Sport Centre verzamelden zich de drie jaargangen van de acht deelnemende scholen voor het T-ball toernooi. Daar zagen we dus eindelijk onze Daan weer voorbij komen - en gelukkig zag hij er vrolijk, goed doorvoed en lekker uitgerust uit. Alleen ook wel een beetje zenuwachtig...
De eerste wedstrijd was om tien over half tien, meteen tegen 'aartsrivaal' Alice Smith, ook uit KL. En het was met recht een eerste wedstrijd, want Daan en zijn teamgenoten hadden nog nooit eerder een echte wedstrijd gespeeld. Het gooien en vangen ging nog niet helemaal lekker. En toen Garden aan slag was, en Daan de belangrijke rol van laatste 'batter' had... toen ging het niet helemaal goed. Toen sloeg hij drie keer mis. Daar was hij even goed ziek van.
Maar bij de tweede veldbeurt ging het al veel beter. En bij de tweede slagbeurt ook. Toch verloren ze de wedstrijd. Nou ja, om een lang verhaal kort te maken: jammer genoeg ging iedere wedstrijd verloren. Maar de goede kant is dat Garden wel steeds beter ging spelen. Nog een paar wedstrijden en we waren zeker gaan winnen. Dat moet toch volgend jaar helemaal goedkomen, zou je denken.
Gelukkig haalde Year 6 wel de finale en verdiende daar een prachtige tweede plaats.
En toen konden we de bussen weer in, om onze voeten te wassen en even bij te komen van al deze spanningen. Morgen voetbal!!!
Tja.... Je moet er wat voor over hebben om je kind te supporten tijdens zo'n sportmanifestatie. Overigens een fantastisch initiatief. En ook prima georganiseerd, voorzover wij daar van zo'n afstand over kunnen oordelen. En ja... het valt niet mee om direct "in het diepe te worden gegooid", als je, mét je team, nog nooit met T-Ball in een wedstrijd bent uitgekomen. Dan wordt het "learning on the job". Op zich niet erg, want ze hebben er ontzettend veel van geleerd. Dat bleek ook wel uit de vorderingen die ze maakten gedurende de matches. Volgend jaar zal het er ongetwijfeld veel beter voor ze uitzien. Zet 'm op Daan ..... je zei het zélf altijd al: "Je kán het, je kán het. En dan bleek je het ook inderdaad te kunnen!
BeantwoordenVerwijderen