Ik dacht dat ik als expat-vrouw mijn dagen zou slijten aan het zwembad, bij de Nail Shop en de kapper of in de Coffee Bean en de Starbucks, maar niets is minder waar. Het is druk.
Helemaal nu afgelopen dinsdag mijn training tot gids in het Nationaal Museum is begonnen. Tot maart leer ik iedere dinsdagmorgen alles over de geschiedenis van Maleisië, over de culturen, de religies en noem maar op. In de loop van die maanden wordt ik geacht drie keer een presentatie te geven. De eerste hoeft maar over één voorwerp in de collectie te gaan en hoeft maar drie minuten te duren, de tweede gaat over twee voorwerpen en duurt vijf tot zeven minuten en de laatste keer moet ik een kwartier volpraten over één van de vier galerieën waaruit het museum bestaat. Daarna moet ik in staat zijn om minstens één keer per maand toeristen in een uur door het museum te loodsen, terwijl ik ze ondertussen wijzer maak over hoe Maleisië Maleisië is geworden.
Afgelopen dinsdag was het nog heel globaal. Er moesten wat huishoudelijke zaken geregeld worden (foto's voor nog een pas, waarmee wij 'gidsen-in-spe' door het museum mogen dwalen) en natuurlijk kregen wij een eigen rondleiding. Dinsdag begint het echt. Bij het begin: de prehistorie. Ik heb er zin in. En als jullie nou hierheen komen, dan kan ik vanaf maart die rondleiding natuurlijk speciaal voor jullie in het Nederlands doen!
Hee Suus, volgens mij was jij de enige die heeft gedacht, dat jij in een zwart gat zou vallen.Ik kon me dat absoluut niet voorstellen en het is dan ook, zoals verwacht, niet gebeurd.Het duurt nog wel even vóór wij eindelijk naar Maleisië kunnen vertrekken. Dus zullen wij waarschijnlijk de eerste bekenden zijn, die van jouw, in de komende maanden opgedane, kennis gaan profiteren. 't Mag eventueel óók in het Engels hoor. Groetjes en een dikke knuffel van je pa en ma.
BeantwoordenVerwijderen