Heel Kuala Lumpur staat deze week in het teken van één van de grootste Hindu-festivals die er gevierd worden: Deepavali. Het is een soort Hindu-kerstmis, met heuse Deepavali-hits op de radio en overal lichtjes en kleurige, glimmende versieringen. Het meest in het oog springend zijn de ‘schilderijen’ die met gekleurde rijst op de grond worden gemaakt. Het zijn pauwen, bloemen, mandala’s – sommigen metersgroot, andere klein, maar je ziet ze overal: in winkelcentra, op het station, bij school, bij de ingang van ons gebouw. En dat allemaal voor het feest van de lichtjes, zoals je Deepavali kunt vertalen.
Gisteren was de officiële feestdag voor Deepavali, maar eigenlijk duurt het feest van de lichtjes de hele maand, want er moeten natuurlijk allerlei voorbereidingen worden getroffen voor de vijf dagen die het hoogtepunt van Deepavali vormen. Er moeten koekjes worden gebakken, maar vooral moet alles nieuw en schoon worden gemaakt: van de gordijnen tot de kleding. Met Deepavali wordt immers de overwinning van het licht over donker en het goede over het kwade gevierd. Daar horen allerlei verhalen en legendes bij, die van Indiase streek tot Indiase streek verschillen. Maar de mensen uit het zuiden van India – en dat zijn net degenen die naar Maleisië zijn gekomen – vieren vooral de overwinning van Lord Krishna op demon-koning Narakaasura. Narakaasura heerste over wat nu Nepal is. Zijn macht was hem naar het hoofd gestegen en hij was verschrikkelijk voor alle goede en heilige mannen en zelfs voor de goden. De goden vroegen daarom op Lord Krishna hen kon komen redden. Dat deed hij natuurlijk: hij versloeg eerst het gigantische leger van Narakaasura en onthoofdde uiteindelijk de demon-koning zelf. De bevolking was bevrijd, en de 16.000 dochters van de goden in de harem van Narakaasura waren ook weer vrij. Om te bewijzen dat hij de demon echt had verslagen, keerde Lord Krishna naar huis met het bloed van Narakaasura op zijn voorhoofd gesmeerd. Om hem weer helemaal schoon te krijgen, wasten de vrouwen Lord Krishna met geparfumeerde olie. Sindsdien is het gebruikelijk om vroeg in de ochtend een oliebad te nemen – om zo de slechte dingen van het afgelopen jaar van je af te wassen.
We hebben wat versieringen in huis gehaald, want ze zijn erg vrolijk en kleurrijk. En olielampjes, die de hele dag en nacht hebben gebrand om het donker en kwaad op een afstand te houden. Maar het blijft wennen dat een officiële feestdag hier bijna nooit een feestdag voor iedereen is. Dat er nooit een dag is zoals eerste Kerstdag bij ons, dat iederéén thuis of bij familie is (of desnoods aan het wandelen is op het strand of in het bos). De Indiase Maleisiërs vieren nu feest, maar de Malay en de Chinezen werken en winkelen gewoon door.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten